Dla wielu Polaków Gabon nie jest krajem obcym, wielu naszych rodaków pracowało tam na platformach wiertniczych i w innym przemyśle. Czasem słychać o kimś, kto mieszkał w Gabonie przez wiele lat, traktując go jako swój dom. Coraz częściej kraj ten nawiedzają polscy wędrowcy i turyści. Można tam również spotkać Polaka ubranego w mundur francuskiej Legii Cudzoziemskiej. Polakiem jest Honorowy Konsul RP w Gabonie, oraz niektórzy kapelani stacjonujących tam wojsk francuskich. Ważną grupą Polaków mieszkających w tym afrykańskim kraju są katoliccy misjonarze.

Brak jest ogólnodostępnych danych na temat ewentualnej wcześniejszej (przed 1990 r.) pracy misyjnej Polaków w Gabonie. To raczej w krajach sąsiednich: w Kongo i Kamerunie polscy misjonarze zadomowili się od dawna i z powodzeniem. W Gabonie jednak pracowali i nadal pracują polscy misjonarze z następujących wspólnot zakonnych: ze Zgromadzenia Sióstr Salezjanek, Zgromadzenia Sióstr Józefitek, Zgromadzenia Sióstr Serafitek, Zgromadzenia Księży Salezjanów i z Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów.

Od września 1990 roku swoją posługę misyjną rozpoczęła siostra Joanna Dorota Wala, ze Zgromadzenia Sióstr Córek Maryi Wspomożycielki (Salezjanki). Pochodzi ona z miejscowości Rydułtowy w diecezji katowickiej. W 1990 roku, zaraz po złożeniu profesji wieczystej, wyjechała na misje do Gabonu. Przez pierwsze trzy lata pracowała w Port Gentil jako katechetka, potem, w latach 1993-2000, przebywała w Kara w Togo, by we wrześniu 2000 roku powrócić do Gabonu, do Tigrai w diecezji Oyem, a następnie do samego Oyem, gdzie zajmowała się pracą duszpasterską i była koordynatorką szkolnictwa. Przed swoim wyjazdem do Kamerunu w 2006 roku, pracowała ponownie w Port Gentil.

Sierpień 2000 roku to data rozpoczęcia pracy misyjnej w Gabonie przez polskich Kapucynów z Prowincji Warszawskiej. Przybyli oni do Essassa w diecezji Libreville, gdzie w niedawnoutworzonej parafii rozpoczęli budowę swojego pierwszego domu. W 2002 roku, na prośbę arcybiskupa, objęli także troską duszpasterską trzy kolejne parafie: Ntoum, Cocobeach i Melen (gdzie znajduje się narodowe sanktuarium maryjne). Przez jakiś czas bracia byli odpowiedzialni także za sąsiednie parafie w Bikele i Donguila. W 2000 roku, jako pierwsi, przybyli do Gabonu: br. Jarosław Antoniak, pochodzący z Głuchołazów, który pełnił obowiązki pierwszego przełożonego misji kapucyńskiej i proboszcza w Essassa, a następnie administratora Sanktuarium w Melen oraz br. Jerzy Siedlecki, pochodzący z Chełma ; najpierw wikary w Essassa, a następnie proboszcz parafii Ntoum i Cocobeach. W grudniu 2001 roku przybył do Gabonu br. Dariusz Jagodziński, pochodzący z Głogowa; wikary w Essassa, a następnie proboszcz i przełożony w Cocobeach, w końcu proboszcz w Essassa i przez pewien czas przełożony misji kapucyńskiej. Wraz z nim przyjechał br. Sławomir Ziątek, pochodzący z Drelowa, prowadził dom braci w Essassa, Ntoum i Cocobeach, oraz pełnił obowiązki opiekuna służby liturgicznej.

W grudniu 2003 roku do kapucyńskiej wspólnoty misyjnej dołączył br. Franciszek Tołczyk urodzony w Małym Płocku ; wikary, a następnie proboszcz w Essassa,  przełożony domu zakonnego w Ntoum, a następnie w Cocobeach.

W lipcu 2004 roku  rozpoczął pracę misyjną br. Jerzy Flis pochodzący z Kraśnika, który przyjechał do Gabonu jako neoprezbiter, został wikarym w Essassa.

W czerwcu 2006 roku dołączyli do współbraci br. Łukasz Woźniak, rodem z Ostrowca Świętokrzyskiego ; wikary, a następnie proboszcz i przełożony domu w Essassa oraz br. Paweł Truszkowski z Giżycka ; wikary i proboszcz w Ntoum.

W grudniu 2006 roku przyjechał do Gabonu  br. Daniel Stelmaszek z Sokółki ; wikary w Cocobeach, a w czerwcu 2008 rozpoczęli pracę misyjną br. Jacek Dybała z Warszawy, który został wikarym w Ntoum i br. Grzegorz Świderski z Chełma, wikary w Essassa.

W roku 2009 dołączył do braci pracujących w Gabonie br. Piotr Wrotniak pochodzący z Lubartowa ; wikary w Essassa i Ntoum, a w roku 2010 dojechał do swoich współbraci br. Sławomir Siczek, rodem z Antoniówki. Jego pierwszą placówką stało się Cocobeach, następnie został proboszczem w Essassa i przełożonym  całej kapucyńskiej misji (aż do chwili obecnej). Ostatnim misjonarzem, który dojechał do Gabonu był br. Mariusz Zacharkiewicz, rodem z Zielonej Góry. Przyjechał on w sierpniu 2012 roku i został skierowany na placówkę w Essassa jako wikary tamtejszej parafii.

Przez dwa lata pracował w Gabonie ks. Jan Hübner, salezjanin, wikary w parafii salezjańskiej w Libreville i w Port Gentil, duszpasterz młodzieży, w 2007 roku wyjechał do Kamerunu.

W roku 2007, 26 września, na zaproszenie prezydenckiej Fundacji Amissa Bongo oraz nuncjusza, przyjechały do Gabonu Siostry Józefitki, w tym dwie Polki z wcześniejszym już stażem misyjnym w Kamerunie i Kongu – s. Damiana Danuta Rojek i s. Rachel Maria Lerch. Objęły one opiekę nad nowo otwartym centrum dla dziewcząt prowadzonym w Libreville (Agondje) przez Fundację.

11 września 2008 roku, dzięki staraniom br. Jarosława Antoniaka, rozpoczęły swoją misyjną obecność w Gabonie siostry ze Zgromadzenia Matki Bożej Bolesnej (Serafitki). To polskie zgromadzenie przysłało od razu trzy siostry, które zamieszkały w Melen, przy Sanktuarium Matki Bożej Gabońskiej, włączając się w lokalne duszpasterstwo i organizując małą przychodnię zdrowia. Przybyłe siostry to s. Ilidia Maria Kowalczyk, s. Paula Anna Olik i s. Leokadia Aneta Dąbek.

Warto wspomnieć również o duszpasterskiej pracy w Gabonie, nie tylko wśród żołnierzy, kapelanów wojskowych armii francuskiej (6-ty Batalion Piechoty Morskiej), wśród których byli Polacy z francuskim obywatelstwem. W latach 2005-2008 w jednostce w Libreville służył ks. Ryszard Kalka, wyświęcony w diecezji gnieźnieńskiej, inkardynowany do diecezji Pamiers we Francji. W roku 2008 na miejsce ks. Ryszarda przyjechał ks. Krzysztof Kowalczyk.